حسین صفاری دوست

حسین صفاری‌دوست ، شاعر و  پژوهشگر معاصر در  سال ۱۳۲۸ در قزوین به دنیا آمد.

 او نخستین مجموعه شعر خود را با نام «فصلی از شکفتن» در سال ۱۳۵۴ منتشر کرد. او در مجموع حدود ۲۰ مجموعه شعر به چاپ رسانده است. «مهمانی سنگ‌ها»، «نهال»، «کوچه‌های بی‌عابر»، «اندیشه‌های زخمی»، «خورشید خمیده»، اثر دوجلدی «با نیما و دیگران»، «خاکستری هزار قناری»، «با تاک‌های قرمز قزوین»، «چکاوک در حصار»، «این‌جا ستاره‌ها همه می‌سوزند»، «آتش خلوت‌نشین»، «آن وعده‌های پرپر دیروز»، «حتما خیال آمدنی است» و «چندمین نفر روزگار؟!»از دیگر کتاب‌های این شاعرند. 

وی سرانجام در روز ۳۰ تیر ۱۳۹۹ ه. ش. در بیمارستان امام خمینی تهران پس از ۴ روز بستری بودن درگذشت و پیکر او در شهر قزوین زادگاهش به خاک سپرده  شد.